Zmienna tablicowa jest strukturą danych, która umożliwia przechowywanie wielu wartości tego samego typu w jednym obiekcie. Zamiast deklarować wiele pojedynczych zmiennych, możemy stworzyć tablicę, która pozwala na łatwy dostęp do wielu danych za pomocą indeksu.
Tablica przechowuje elementy w sposób uporządkowany. Każdy element jest dostępny za pomocą numeru pozycji, nazywanego indeksem. Indeksowanie zaczyna się zazwyczaj od 0, co oznacza, że pierwszy element tablicy znajduje się pod indeksem 0, drugi pod indeksem 1, i tak dalej. Możemy zarówno odczytywać, jak i modyfikować wartości przechowywane w tablicy, odwołując się do nich przez indeks.
Ważną cechą tablic jest to, że mają one ustaloną długość, która jest określana w momencie ich utworzenia. Oznacza to, że nie można bezpośrednio dodawać nowych elementów do tablicy po jej zadeklarowaniu – liczba elementów w tablicy pozostaje stała. W razie potrzeby można jednak tworzyć nowe tablice o większym rozmiarze i kopiować do nich istniejące elementy.
Porównanie zmiennych i zmiennych tablicowych
Zmienna: Przechowuje jedną wartość naraz. Używana, gdy potrzebujemy operować na pojedynczej wartości.
Zmienna tablicowa: Przechowuje wiele wartości tego samego typu. Umożliwia operowanie na zbiorze danych za pomocą jednego obiektu, co jest bardziej efektywne, gdy mamy wiele danych do przetworzenia.
Zastosowanie tablic jest szczególnie przydatne, gdy chcemy zarządzać dużą ilością danych w sposób zorganizowany, co pozwala na łatwe operacje, takie jak iteracja przez wszystkie elementy lub wykonywanie operacji na całym zestawie danych.
Na poniższym obrazku widać trzy tablice:
zmienna-1 - to tablica liczb całkowitych, gdzie każdy indeks od 0 do 4 przechowuje liczbę, np. indeks 0 ma wartość 32, indeks 1 ma wartość 64, itd.
zmienna-2 - to tablica znaków (liter), gdzie indeksy od 0 do 4 przechowują pojedyncze litery, np. indeks 0 zawiera literę 'a', indeks 1 - 'b', itd.
zmienna-3 - to tablica łańcuchów tekstowych, w której każdy indeks przechowuje cały ciąg znaków. Na przykład indeks 0 ma wartość "Ala", indeks 1 ma wartość "ma ", a indeks 2 "kota.".
Tablice mogą mieć różne typy danych, ale wszystkie elementy w tablicy muszą być tego samego typu. Dzięki indeksom można szybko uzyskać dostęp do poszczególnych elementów.
Źródło: Jakub Piskorowski
Tablice dwuwymiarowe w programowaniu to struktury danych, które pozwalają na przechowywanie wartości w formacie tabelarycznym, złożonym z wierszy i kolumn. Każdy element w takiej tablicy ma unikalny indeks oparty na dwóch wartościach – wierszu i kolumnie, co umożliwia łatwy dostęp do danych. Na przykład, element znajdujący się w pierwszym wierszu i pierwszej kolumnie ma indeks (0, 0), a w drugim wierszu i trzeciej kolumnie – (1, 2).
Poniższy obrazek przedstawia tablicę dwuwymiarową z pięcioma wierszami (0-4) i czterema kolumnami (0-3). Każde pole tablicy jest opisane przez parę indeksów, które wskazują na położenie elementu. Tablice tego rodzaju są często wykorzystywane do reprezentowania macierzy, plansz w grach czy tabel danych, gdzie zarówno wiersze, jak i kolumny mają znaczenie dla organizacji i przetwarzania informacji.
Źródło: Jakub Piskorowski
Tablica jednowymiarowa w C++ to struktura danych, która przechowuje wiele wartości tego samego typu w uporządkowany sposób. Każdy element tablicy posiada swój indeks, który pozwala na łatwy dostęp do jego wartości. Tablica jest używana, gdy chcemy przechować zestaw danych, który można przeszukiwać lub przetwarzać, odwołując się do poszczególnych elementów za pomocą indeksów.
Składnia:
typ nazwaTablicy[rozmiar];
Przykład deklaracji tablicy:
int tablica[5];
W powyższym przykładzie deklarujemy tablicę o nazwie tablica, która może przechowywać 5 elementów typu całkowitego (int). Każdy z elementów tablicy ma przypisany indeks, który zaczyna się od 0, a kończy na rozmiar tablicy minus 1.
Przykład inicjalizacji tablicy:
int tablica[5] = {10, 20, 30, 40, 50};
W tym przypadku tablica tablica ma 5 elementów: 10, 20, 30, 40 i 50. Indeksy elementów to odpowiednio: 0, 1, 2, 3, 4.
Indeksy: Każdy element w tablicy ma przypisany indeks. Indeksy w tablicy zaczynają się od zera i są liczbą całkowitą. Można odwoływać się do dowolnego elementu za pomocą nazwy tablicy oraz indeksu w nawiasach kwadratowych.
cout << tablica[0]; // Wyświetla 10
cout << tablica[4]; // Wyświetla 50
Dostęp do elementów: Dostęp do dowolnego elementu tablicy uzyskujemy przez podanie indeksu. Jeśli próbujemy uzyskać dostęp do elementu spoza zakresu tablicy (np. tablica[5] w tablicy o rozmiarze 5), może to prowadzić do nieprzewidywalnych wyników, ponieważ przekraczamy zarezerwowaną pamięć dla tej tablicy.
Przypisywanie wartości: Możemy przypisać nową wartość do dowolnego elementu tablicy poprzez użycie operatora przypisania =.
tablica[2] = 100; // Zmieniamy wartość trzeciego elementu na 100
Pętla przez elementy tablicy: Tablice są często używane razem z pętlami do iterowania przez wszystkie elementy i wykonywania na nich operacji.
for(int i = 0; i < 5; i++) {
cout << tablica[i] << " ";
}
Wynik: 10 20 30 100 50
Podsumowanie:
Umożliwia ona łatwy dostęp i modyfikację elementów oraz pozwala na operacje takie jak iterowanie przez elementy. Należy jednak pamiętać o poprawnym dostępie do indeksów, aby nie przekraczać zakresu tablicy.
W poniższym przykładzie jednowymiarowa tablica typu int jest używana do przechowywania pięciu wartości, które zostaną podane przez użytkownika. Program następnie wyświetli te wartości.
// Deklaracja tablicy o rozmiarze 5
int tablica[5];
// Pobieranie wartosci od uzytkownika
cout << "Podaj 5 liczb calkowitych:\n";
for (int i = 0; i < 5; i++) {
cout << "Podaj liczbe nr " << i+1 << ": ";
cin >> tablica[i];
}
// Wyswietlanie wartosci z tablicy
cout << "\nPodane liczby to:\n";
for (int i = 0; i < 5; i++) {
cout << tablica[i] << " ";
}
Działanie:
Deklaracja tablicy: Na początku deklarowana jest tablica tablica o rozmiarze 5, która może przechowywać 5 liczb całkowitych.
Pobieranie wartości: Program prosi użytkownika o podanie pięciu liczb, które zostaną zapisane w tablicy. Pętla for iteruje pięciokrotnie, aby w każdej iteracji przypisać wartość wprowadzaną przez użytkownika do kolejnego elementu tablicy.
Wyświetlanie wartości: Po pobraniu wszystkich liczb, program ponownie wykorzystuje pętlę for, aby wyświetlić wartości przechowywane w tablicy. Wartości są wypisywane w jednej linii, oddzielone spacją.
Wynik działania programu:
Podaj 5 liczb calkowitych:
Podaj liczbe nr 1: 10
Podaj liczbe nr 2: 20
Podaj liczbe nr 3: 30
Podaj liczbe nr 4: 40
Podaj liczbe nr 5: 50
Podane liczby to:
10 20 30 40 50
Podsumowanie:
W tym przykładzie użyto jednowymiarowej tablicy do przechowywania i wyświetlania zestawu wartości podanych przez użytkownika. Pętla for umożliwia iterowanie przez wszystkie elementy tablicy zarówno podczas wprowadzania danych, jak i ich wyświetlania.
W tym przykładzie program prosi użytkownika o podanie pięciu liczb, które zostaną zapisane w tablicy jednowymiarowej. Program następnie oblicza i wyświetla sumę wszystkich elementów tablicy.
// Deklaracja tablicy o rozmiarze 5
int tablica[5];
int suma = 0;
// Pobieranie wartosci od uzytkownika
cout << "Podaj 5 liczb calkowitych:\n";
for (int i = 0; i < 5; i++) {
cout << "Podaj liczbe nr " << i + 1 << ": ";
cin >> tablica[i];
}
// Obliczanie sumy elementow tablicy
for (int i = 0; i < 5; i++) {
suma += tablica[i];
}
// Wyswietlanie sumy
cout << "\nSuma podanych liczb wynosi: " << suma << endl;
Działanie:
Deklaracja tablicy i zmiennej sumy: Na początku deklarowana jest tablica tablica o rozmiarze 5 oraz zmienna suma, która będzie przechowywać wynik sumowania elementów tablicy. Początkowa wartość zmiennej suma to 0.
Pobieranie wartości: Program prosi użytkownika o podanie pięciu liczb całkowitych, które zostaną zapisane w tablicy. Pętla for iteruje pięciokrotnie, aby wprowadzone wartości zapisać w kolejnych komórkach tablicy.
Obliczanie sumy: Kolejna pętla for służy do iterowania przez tablicę i dodawania każdej wartości do zmiennej suma. Każda liczba z tablicy jest sumowana z wartością przechowywaną w zmiennej suma.
Wyświetlanie sumy: Po zakończeniu sumowania program wyświetla wynik – sumę wszystkich liczb zapisanych w tablicy.
Wynik działania programu:
Podaj 5 liczb calkowitych:
Podaj liczbe nr 1: 5
Podaj liczbe nr 2: 10
Podaj liczbe nr 3: 15
Podaj liczbe nr 4: 20
Podaj liczbe nr 5: 25
Suma podanych liczb wynosi: 75
Podsumowanie:
W tym przykładzie jednowymiarowa tablica została użyta do przechowywania liczb podanych przez użytkownika, a program obliczył sumę tych liczb. Pętla for została zastosowana zarówno do wprowadzenia danych do tablicy, jak i do zsumowania wartości.
W tym przykładzie program prosi użytkownika o podanie pięciu liczb, które zostaną zapisane w tablicy jednowymiarowej. Następnie program znajduje i wyświetla największą wartość spośród tych liczb.
// Deklaracja tablicy o rozmiarze 5
int tablica[5];
// Pobieranie wartosci od uzytkownika
cout << "Podaj 5 liczb calkowitych:\n";
for (int i = 0; i < 5; i++) {
cout << "Podaj liczbe nr " << i + 1 << ": ";
cin >> tablica[i];
}
// Ustawienie zmiennej maksymalnej wartosci na pierwszy element tablicy
int max = tablica[0];
// Przegladanie tablicy w poszukiwaniu najwiekszej wartosci
for (int i = 1; i < 5; i++) {
if (tablica[i] > max) {
max = tablica[i];
}
}
// Wyswietlenie najwiekszej wartosci
cout << "\nNajwieksza wartosc w tablicy to: " << max << endl;
Działanie:
Deklaracja tablicy: Program deklaruje tablicę tablica o rozmiarze 5, która będzie przechowywać liczby podane przez użytkownika.
Pobieranie wartości: Pętla for prosi użytkownika o podanie pięciu liczb, które są zapisywane w kolejnych komórkach tablicy.
Inicjalizacja zmiennej max: Zmienna max, która będzie przechowywać największą wartość, jest początkowo ustawiona na pierwszy element tablicy, tj. tablica[0].
Znajdowanie największej wartości: Kolejna pętla for zaczyna od drugiego elementu tablicy (i = 1) i porównuje każdy kolejny element z aktualną wartością zmiennej max. Jeśli znajdzie większy element, aktualizuje wartość zmiennej max.
Wyświetlenie największej wartości: Po zakończeniu przeglądania tablicy program wyświetla największą znalezioną wartość.
Wynik działania programu:
Podaj 5 liczb calkowitych:
Podaj liczbe nr 1: 12
Podaj liczbe nr 2: 45
Podaj liczbe nr 3: 23
Podaj liczbe nr 4: 67
Podaj liczbe nr 5: 34
Najwieksza wartosc w tablicy to: 67
Podsumowanie:
W tym przykładzie jednowymiarowa tablica została użyta do przechowywania liczb podanych przez użytkownika. Program przeszedł przez tablicę, porównując wartości, aby znaleźć największą liczbę. Pętla for została zastosowana zarówno do wprowadzenia danych, jak i do przeglądania tablicy w celu odnalezienia największej wartości.
Tablica dwuwymiarowa w C++ to struktura danych, która pozwala na przechowywanie wartości tego samego typu w formie macierzy. W przeciwieństwie do tablic jednowymiarowych, tablice dwuwymiarowe mają dwa wymiary, co umożliwia organizowanie danych w postaci tabeli, gdzie każdy element jest identyfikowany przez dwa indeksy: jeden dla wiersza i drugi dla kolumny. Tablice dwuwymiarowe są często używane w przypadku danych, które można zorganizować w formie macierzy, takich jak grafiki, tabele numeryczne czy rozkłady.
Składnia:
typ nazwaTablicy[wymiary1][wymiary2];
Przykład deklaracji tablicy:
int macierz[3][4];
W powyższym przykładzie deklarujemy tablicę o nazwie 'macierz', która może przechowywać 12 elementów typu całkowitego (int) zorganizowanych w 3 wierszach i 4 kolumnach. Indeksy wierszy i kolumn zaczynają się od 0.
Przykład inicjalizacji tablicy:
int macierz[2][3] = {
{1, 2, 3},
{4, 5, 6}
};
W tym przypadku tablica macierz ma 2 wiersze i 3 kolumny. Jej elementy to odpowiednio:
Wiersz 0: 1, 2, 3 (indeksy: (0, 0), (0, 1), (0, 2))
Wiersz 1: 4, 5, 6 (indeksy: (1, 0), (1, 1), (1, 2))
Indeksy: Każdy element w tablicy ma przypisane dwa indeksy: jeden dla wiersza, a drugi dla kolumny. Można uzyskać dostęp do konkretnego elementu za pomocą nazwy tablicy oraz pary indeksów w nawiasach kwadratowych.
cout << macierz[0][1]; // Wyświetla 2
cout << macierz[1][2]; // Wyświetla 6
Dostęp do elementów: Aby uzyskać dostęp do dowolnego elementu tablicy, należy podać oba indeksy. Próba uzyskania dostępu do elementu spoza zakresu tablicy (np. macierz[2][3] w tablicy o wymiarach 2x3) może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników, ponieważ przekracza to zarezerwowaną pamięć.
Przypisywanie wartości: Możemy przypisać nową wartość do dowolnego elementu tablicy, używając operatora przypisania =.
macierz[1][1] = 100; // Zmieniamy wartość wiersza 1, kolumny 1 na 100
Pętla przez elementy tablicy: Tablice dwuwymiarowe są często używane z zagnieżdżonymi pętlami do iterowania przez wszystkie elementy i wykonywania na nich operacji.
for(int i = 0; i < 2; i++) {
for(int j = 0; j < 3; j++) {
cout << macierz[i][j] << " ";
}
}
// Wynik: 1 2 3 4 100 6
Podsumowanie:
Tablice dwuwymiarowe w C++ umożliwiają organizowanie danych w formie tabeli, co ułatwia dostęp do elementów oraz modyfikację danych. Należy jednak pamiętać o poprawnym dostępie do indeksów, aby uniknąć przekraczania zakresu tablicy.
W C++ można również tworzyć tablice wielowymiarowe, które są rozszerzeniem tablic dwuwymiarowych. Tablice wielowymiarowe mogą mieć więcej niż dwa wymiary (np. tablice trójwymiarowe). Składnia dla tablic wielowymiarowych jest podobna:
typ nazwaTablicy[wymiary1][wymiary2][wymiary3];
Przykład deklaracji tablicy trójwymiarowej:
int tablica[2][3][4]; // Tablica trójwymiarowa
W tym przypadku tablica może przechowywać 24 elementy typu całkowitego zorganizowane w 2 'poziomy', 3 wiersze i 4 kolumny. Dostęp do elementów w tablicach wielowymiarowych uzyskuje się za pomocą odpowiedniej liczby indeksów w nawiasach kwadratowych.
W poniższym przykładzie dwuwymiarowa tablica typu int jest używana do przechowywania wartości w formie macierzy 3x3, które zostaną podane przez użytkownika. Program następnie wyświetli te wartości.
// Deklaracja tablicy o rozmiarze 3x3
int macierz[3][3];
// Pobieranie wartosci od uzytkownika
cout << "Podaj 9 liczb calkowitych do macierzy 3x3:\n";
for (int i = 0; i < 3; i++) {
for (int j = 0; j < 3; j++) {
cout << "Podaj liczbe dla wiersza " << i + 1 << ", kolumny " << j + 1 << ": ";
cin >> macierz[i][j];
}
}
// Wyswietlanie wartosci z tablicy
cout << "\nPodane liczby to:\n";
for (int i = 0; i < 3; i++) {
for (int j = 0; j < 3; j++) {
cout << macierz[i][j] << " ";
}
cout << endl; // Przejscie do nowej linii po kazdym wierszu
}
Działanie:
Deklaracja tablicy: Na początku deklarowana jest tablica macierz o rozmiarze 3x3, która może przechowywać 9 liczb całkowitych.
Pobieranie wartości: Program prosi użytkownika o podanie dziewięciu liczb, które zostaną zapisane w macierzy. Zagnieżdżona pętla for iteruje przez każdy wiersz (i) oraz każdą kolumnę (j), aby w każdej iteracji przypisać wartość wprowadzaną przez użytkownika do odpowiedniego elementu tablicy.
Wyświetlanie wartości: Po pobraniu wszystkich liczb, program ponownie wykorzystuje zagnieżdżoną pętlę for, aby wyświetlić wartości przechowywane w tablicy. Wartości są wypisywane w formie macierzy, co ułatwia ich odczyt.
Wynik działania programu:
Podaj 9 liczb calkowitych do macierzy 3x3:
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 1: 1
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 2: 2
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 3: 3
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 1: 4
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 2: 5
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 3: 6
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 1: 7
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 2: 8
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 3: 9
Podane liczby to:
1 2 3
4 5 6
7 8 9
Podsumowanie:
W tym przykładzie użyto dwuwymiarowej tablicy do przechowywania i wyświetlania zestawu wartości podanych przez użytkownika w formie macierzy. Zagnieżdżone pętle for umożliwiają iterowanie przez wszystkie elementy tablicy zarówno podczas wprowadzania danych, jak i ich wyświetlania.
Napisz program, który wczyta od użytkownika pięć liczb całkowitych i zapisze je do tablicy. Następnie program obliczy średnią tych liczb i wyświetli wynik.
Kroki do wykonania:
Program wczytuje pięć liczb całkowitych od użytkownika i zapisuje je w tablicy jednowymiarowej.
Program przechodzi przez wszystkie elementy tablicy, sumując ich wartości.
Po obliczeniu sumy program dzieli ją przez liczbę elementów, aby uzyskać średnią.
Na końcu program wyświetla wynik obliczonej średniej.
Wynik działania programu:
Podaj liczbe nr 1: 1
Podaj liczbe nr 2: 2
Podaj liczbe nr 3: 3
Podaj liczbe nr 4: 4
Podaj liczbe nr 5: 5
Srednia liczb: 3
Napisz program, który wczyta od użytkownika pięć liczb całkowitych i zapisze je do tablicy. Następnie program zamieni wszystkie liczby ujemne na zera i wyświetli zmodyfikowaną tablicę.
Program wczytuje pięć liczb całkowitych od użytkownika i zapisuje je w tablicy jednowymiarowej.
Program przechodzi przez wszystkie elementy tablicy i sprawdza, czy dana liczba jest ujemna.
Jeśli liczba jest ujemna, zostaje zastąpiona zerem.
Program wyświetla zmodyfikowaną tablicę na ekranie.
Wprowadź 5 liczb całkowitych:
4
-8
6
-2
7
Liczby ujemne zamienione na 0: 4, 0, 6, 0, 7
Napisz program w C++, który wczyta od użytkownika 5 liczb całkowitych do tablicy jednowymiarowej. Następnie program powinien przeanalizować tablicę i znaleźć najmniejszą liczbę. Na koniec program wyświetli najmniejszą liczbę znalezioną w tablicy.
Kroki do wykonania:
Program wczytuje 10 liczb całkowitych od użytkownika i zapisuje je w tablicy.
Program analizuje zawartość tablicy, porównując elementy, aby znaleźć najmniejszą liczbę.
Na końcu program wyświetla najmniejszą liczbę.
Wynik działania programu:
Podaj 10 liczb calkowitych:
Podaj liczbe nr 1: 7
Podaj liczbe nr 2: 3
Podaj liczbe nr 3: 15
Podaj liczbe nr 4: 9
Podaj liczbe nr 5: 2
Podaj liczbe nr 6: 14
Podaj liczbe nr 7: 5
Podaj liczbe nr 8: 6
Podaj liczbe nr 9: 8
Podaj liczbe nr 10: 1
Najmniejsza liczba to: 1
Napisz program, który pozwoli użytkownikowi wprowadzić 10 liczb całkowitych do tablicy jednowymiarowej, a następnie wyświetli liczby parzyste po przecinku i obliczy sumę wszystkich liczb parzystych.
Kroki do wykonania:
Użytkownik wprowadza liczby całkowite.
Program przeszukuje tablicę, sprawdzając, które liczby są parzyste, wyświetla je i dodaje do sumy.
Program wyświetla liczby parzyste po przecinku.
Program wyświetla sumę wszystkich liczb parzystych.
Wynik działania programu:
Podaj liczbe nr 1: 1
Podaj liczbe nr 2: 2
Podaj liczbe nr 3: 3
Podaj liczbe nr 4: 4
Podaj liczbe nr 5: 5
Podaj liczbe nr 6: 6
Podaj liczbe nr 7: 7
Podaj liczbe nr 8: 8
Podaj liczbe nr 9: 9
Podaj liczbe nr 10: 10
Liczby parzyste: 2, 4, 6, 8, 10,
Suma liczb parzystych: 30
Napisz program, który wczyta od użytkownika dziewięć liczb całkowitych i zapisze je do dwuwymiarowej tablicy 3x3. Następnie program obliczy średnią tych liczb i wyświetli wynik.
Kroki do wykonania:
Program wczytuje dziewięć liczb całkowitych od użytkownika i zapisuje je w dwuwymiarowej tablicy 3x3.
Program przechodzi przez wszystkie elementy tablicy, sumując ich wartości.
Po obliczeniu sumy program dzieli ją przez liczbę elementów (9), aby uzyskać średnią.
Na końcu program wyświetla wynik obliczonej średniej.
Wynik działania programu:
Podaj 9 liczb calkowitych do macierzy 3x3:
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 1: 1
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 2: 2
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 3: 3
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 1: 4
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 2: 5
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 3: 6
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 1: 7
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 2: 8
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 3: 9
Srednia liczb: 5
Napisz program, który wczyta od użytkownika macierz 3x3 (3 wiersze i 3 kolumny) i zapisze ją do dwuwymiarowej tablicy. Następnie program obliczy sumę wszystkich elementów w tej macierzy i wyświetli wynik.
Kroki do wykonania:
Program wczytuje dziewięć liczb całkowitych od użytkownika i zapisuje je w dwuwymiarowej tablicy 3x3.
Program przechodzi przez wszystkie elementy macierzy, sumując ich wartości.
Na końcu program wyświetla wynik obliczonej sumy.
Wynik działania programu:
Podaj 9 liczb calkowitych do macierzy 3x3:
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 1: 1
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 2: 2
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 3: 3
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 1: 4
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 2: 5
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 3: 6
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 1: 7
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 2: 8
Podaj liczbe dla wiersza 3, kolumny 3: 9
Suma elementow macierzy: 45
Napisz program, który wczyta od użytkownika macierz 2x3 (2 wiersze i 3 kolumny) i zapisze ją do dwuwymiarowej tablicy. Następnie program obliczy transpozycję tej macierzy (zamieni wiersze z kolumnami) i wyświetli wynik.
Kroki do wykonania:
Program wczytuje sześć liczb całkowitych od użytkownika i zapisuje je w dwuwymiarowej tablicy 2x3.
Program tworzy nową macierz 3x2 do przechowywania transpozycji.
Program przechodzi przez elementy oryginalnej macierzy i przypisuje je do odpowiednich miejsc w macierzy transponowanej.
Na końcu program wyświetla transponowaną macierz.
Wynik działania programu:
Podaj 6 liczb calkowitych do macierzy 2x3:
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 1: 1
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 2: 2
Podaj liczbe dla wiersza 1, kolumny 3: 3
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 1: 4
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 2: 5
Podaj liczbe dla wiersza 2, kolumny 3: 6
Transponowana macierz:
1 4
2 5
3 6